NATUURGEBIED GOUDPLEVIER

In 1992 startte de Vereniging Natuurmonumenten met het plan Goudplevier. De Goudplevier is een vogeltje welke reeds sinds lange tijd niet meer in Nederland broedt. Natuurmonumenten hoopt de natuur in deze omgeving zodanig te herstellen dat het vogeltje ook hier weer gaat broeden.

Er waren nog verschillende natuurgebieden aanwezig; het Mantingerzand, het Hullenzand, Martensplek en het Lentsche Veen. Dankzij een landelijke aktie kwam er bij Natuurmonumenten veel geld beschikbaar om grond in de omgeving op te kopen met de bedoeling er 1 groot aaneengesloten natuurgebied van te maken van ongeveer 1100 hectare. Ze hebben daartoe reeds een geweldige hoeveelheid land opgekocht.

Wat is echter natuur? Volgens natuurmonumenten moest het weer een gebied worden zoals het eruit zag voor de ontginning: veel heidevlakten dus met verspreid liggende vennetjes en maar enkele bossages. Om dit te bereiken werd de aangekochte cultuurgrond ontdaan van zijn rijke bovenlaag; dit kon met winst weer worden verkocht. In de arme zandgrond hieronder zat nog veel heidezand wat zelfs na tientallen jaren onder de grond te hebben gelegen, weer spontaan tot ontkieming komt als het met water en lucht in aanraking komt. Ook werden op plaatsen waar vroeger vennetjes hebben gelegen deze weer aangelegd. Bomen welke er niet thuishoorden werden gekapt en Schotse Hooglanders verschenen op plaatsen waar voorheen nog Friesche Blaarkoppen graasden.

De tijden veranderden, de zwarte grondprijs kelderde en het kostte zelfs geld om het af te voeren. Er werd aldus besloten om nog maar op beperkte schaal grond af te graven. De Schotse Hooglanders ondekten de steeds zeldzamer wordende Jeneverbes. Niet om de Jenever maar omdat ze zich er lekker tegenaan konden schuren. Ze werden dus geweerd uit de gebieden waar de Jeneverbes nog voorkomt. Hier lopen nu vooral Drentsche heideschapen. Ook werd besloten om de aanwezige bomen te laten staan en in te passen in het landschap.

Verbindingzone's
De laatste jaren is een nieuw natuurbeleidsplan ontwikkeld om vele natuurgebieden aan elkaar te koppelen door middel van verbindingszone's. In heel Nederland 224 stuks. Door deze zone's kunnen de dieren en planten uit de verschillende gebieden zich aan elkaar uitwisselen. De verbindingszone in Nieuw Balinge is die tussen het Mekelermeer en het Balingerzand. Deze zone zal circa 500 meter breed moeten worden en de 1,5 km lange strook zal worden ingericht tot een open landschap bestaande uit een mozaïek van stuifzand, hei, schrale graslanden en struwelen.